Silnik BMW S50: warianty, dane i usterki
Silnik BMW S50 z M3 E36: konstrukcja, warianty S50B30 i S50B32, moc, lata produkcji, zastosowanie oraz typowe usterki. Sprawdź dane techniczne.
Silnik BMW S50 to sześciocylindrowa, wolnossąca jednostka rzędowa zbudowana przez dywizję BMW M na potrzeby M3 generacji E36. Występował w dwóch zasadniczych odmianach: 3.0 (286 KM) z lat 1992-1995 oraz 3.2 (321 KM) produkowanej do 2000 roku. To silnik, który zdefiniował charakter pierwszego masowo produkowanego M3.
Konstrukcja #
S50 to rzędowa szóstka (R6) z dwoma wałkami rozrządu w głowicy (DOHC) i 24 zaworami. Bazą dla wersji 3.0 był blok seryjnego silnika M50 , ale dywizja M dołożyła własną głowicę, ostrzejsze wałki, indywidualny układ dolotowy oraz dedykowane sterowanie.
Kluczowym elementem jest zmienne fazowanie rozrządu VANOS. S50B30 dostał pojedynczy VANOS działający na wałku dolotowym. Późniejszy S50B32 otrzymał podwójny VANOS (dolot i wydech), co poprawiło moment w średnim zakresie obrotów i elastyczność. Wersja 3.2 współpracowała też z manualną skrzynią sześciobiegową, podczas gdy 3.0 miała pięć przełożeń.
Jednostka chętnie kręci się wysoko, a moc rośnie liniowo aż do okolic odcięcia. To konstrukcja w duchu wcześniejszych silników M, takich jak S38 , i bezpośredni poprzednik wysokoobrotowego S54 z M3 E46.
Warianty #
| Wariant | Pojemność | Moc | Moment | Lata |
|---|---|---|---|---|
| S50B30 (EU) | 2990 cm³ | 286 KM | 320 Nm | 1992-1995 |
| S50B30US | 2990 cm³ | 240 KM | ~305 Nm | 1995 |
| S50B32 (EU) | 3201 cm³ | 321 KM | 350 Nm | 1995-2000 |
Różnica między rynkiem europejskim a amerykańskim jest spora. Wersje EU dawały 286 i 321 KM, podczas gdy do USA trafił uproszczony S50B30US o mocy 240 KM, później zastąpiony przez S52. Stąd dwa zupełnie różne charaktery tego samego modelu po obu stronach Atlantyku.
Zastosowanie #
S50 montowano wyłącznie w jednym modelu: BMW M3 E36 . Jednostka trafiała pod maskę wszystkich trzech wersji nadwoziowych M3 tej generacji, czyli coupé, sedana i kabrioletu.
S50B30 napędzał M3 od 1992 do 1995 roku. Od 1995 do końca produkcji w 2000 roku pod maską pracował mocniejszy S50B32. Pełne zestawienie odmian nadwoziowych i napędowych tej generacji znajdziesz w tabeli wersji silnikowych E36 oraz w danych technicznych E36 .
Typowe usterki #
S50 uchodzi za trwały silnik, jeśli był serwisowany zgodnie z zaleceniami. Najczęstsze problemy:
- VANOS to słaby punkt obu wersji. Zużyte uszczelki i tłoczki objawiają się stukotem na zimno i spadkiem momentu w średnim zakresie. Regeneracja jest tania względem kosztu zaniedbania.
- Łańcuch i prowadnice rozrządu wymagają kontroli przy wysokich przebiegach.
- Pompa wody i termostat lubią się psuć, a przegrzanie szybko prowadzi do droższych napraw.
- Wycieki oleju z uszczelki pokrywy zaworów i tylnego simmeringu to typowa przypadłość wieku.
Stan zależy głównie od historii serwisowej i regularnej wymiany oleju. Egzemplarze po torach lub z driftu trzeba sprawdzać szczególnie dokładnie.
Tuning #
Wolnossący S50 reaguje na typowy zestaw układu dolotowego, wydechu i przeprogramowania sterownika, ale przyrosty mocy są umiarkowane. Realnie da się wyciągnąć kilkanaście koni bez ingerencji w mechanikę.
Większe budżety idą w kompresor lub turbo, co przy odpowiednim wzmocnieniu osprzętu daje znaczący skok mocy. Inną popularną drogą jest swap mocniejszej jednostki M do E36. Dla zachowania klasycznego charakteru wielu właścicieli woli jednak utrzymać oryginalny silnik w dobrej kondycji.
