Silnik BMW M40: dane, warianty, usterki
Silnik BMW M40 (M40B16 i M40B18): konstrukcja SOHC, moc, lata produkcji, modele, typowe usterki i tuning. Sprawdź, czego szukać przy zakupie.

Silnik BMW M40 to bazowa, czterocylindrowa jednostka benzynowa, którą Bawaria produkowała w latach 1987-1994. Zastąpiła starsze konstrukcje rodziny M10 i napędzała najtańsze wersje E30 oraz wczesne E36. Rodzina obejmuje dwa warianty pojemnościowe: 1.6 i 1.8 litra, oba w układzie SOHC z ośmioma zaworami.
M40 powstał jako tania, lekka i ekonomiczna alternatywa dla sześciocylindrowego silnika M20 . Tam, gdzie klient nie potrzebował rzędowej szóstki, dostawał prostą czterocylindrówkę o niskich kosztach eksploatacji.
Warianty silnika M40 #
Rodzina M40 składa się z dwóch wariantów różniących się głównie skokiem tłoka. Średnica cylindra w obu wynosi 84 mm.
| Wariant | Pojemność | Moc | Moment | Lata |
|---|---|---|---|---|
| M40B16 | 1596 cm³ | 100-102 KM | 141-143 Nm | 1988-1994 |
| M40B18 | 1796 cm³ | 113-115 KM | 162 Nm | 1987-1994 |
M40B16 trafiał do wersji 316i. We wczesnych egzemplarzach bez katalizatora oddawał 102 KM, a po dodaniu katalizatora moc spadła do okrągłych 100 KM. M40B18 napędzał wersje 318i i był mocniejszy dzięki dłuższemu skokowi tłoka (81 mm wobec 72 mm). W E30 podawano dla niego 113 KM, w E36 nieco więcej, około 115 KM. Oba warianty pracują z wtryskiem Bosch Motronic i stopniem sprężania w okolicach 9:1.
Konstrukcja #
M40 to rzędowa czwórka z żeliwnym blokiem i aluminiową głowicą o pojedynczym wałku rozrządu w głowicy (SOHC) i dwóch zaworach na cylinder. Napęd rozrządu realizuje pasek zębaty, co odróżnia tę jednostkę od późniejszych konstrukcji z łańcuchem.
Zawory otwierają hydrauliczne popychacze, więc silnik nie wymaga okresowej regulacji luzów zaworowych. Sterowanie zapłonem i wtryskiem przejął system Bosch Motronic, zależnie od rocznika w wersji M1.3 lub późniejszej. Mieszankę przygotowuje wtrysk wielopunktowy.
Konstrukcja jest prosta i serwisowa. Brak skomplikowanej elektroniki, jeden wałek rozrządu i klasyczny układ chłodzenia sprawiają, że naprawy są tanie, a części powszechnie dostępne. M40 produkowano równolegle z mocniejszą, 16-zaworową jednostką M42 DOHC , która oferowała wyraźnie wyższe osiągi w wersji 318is.
Zastosowanie w modelach #
M40 montowano przede wszystkim w dwóch generacjach serii 3.
| Model | Wersje | Okres |
|---|---|---|
| E30 | 316i, 318i | 1987-1991 |
| E36 | 316i, 318i | 1990-1993 |
W E30 M40 zastąpił gaźnikowe i wczesne wtryskowe jednostki w odmianach 316i oraz 318i. To najczęściej spotykany silnik benzynowy w popularnych, podstawowych wersjach tej generacji. W E36 M40 pojawił się w pierwszych rocznikach, zanim zastąpiła go nowocześniejsza rodzina M43. Dla kupującego klasyka oznacza to, że tani egzemplarz serii 3 z lat 80. i wczesnych 90. najczęściej kryje pod maską właśnie M40.
Typowe usterki #
M40 uchodzi za trwały, ale ma kilka charakterystycznych słabości, które trzeba znać przy zakupie.
- Pasek rozrządu. Zerwany pasek oznacza spotkanie tłoków z zaworami i kosztowny remont głowicy. Pasek z rolką napinacza wymienia się profilaktycznie, najlepiej co około 60 tys. km, bez czekania na przebieg graniczny.
- Prowadnice popychaczy hydraulicznych. Plastikowe prowadnice z czasem pękają, co prowadzi do stukania zaworów i w skrajnym przypadku do uszkodzenia wałka. To znana bolączka tej jednostki.
- Zużycie wałka rozrządu. Przy zaniedbanej wymianie oleju krzywki wałka i popychacze szybciej się wycierają.
- Termostat i układ chłodzenia. Stare przewody i termostat potrafią powodować przegrzewanie, co dla aluminiowej głowicy bywa groźne.
Regularna wymiana oleju i pilnowanie rozrządu eliminują większość ryzyk. Egzemplarz z udokumentowaną wymianą paska i sprawnym układem chłodzenia to bezpieczny zakup.
Tuning #
M40 nie jest jednostką stworzoną do mocnych modyfikacji. Dwuzaworowa głowica SOHC ogranicza potencjał, a sztywny blok i tak nie zachęca do wyciskania dużych mocy z 1.6 czy 1.8 litra. Najczęstsze zabiegi to poprawa dolotu, sportowy wydech i ewentualnie modyfikacja sterowania Motronic, co daje raczej kilka koni i lepszą charakterystykę niż realny skok osiągów.
Kto szuka mocy w nadwoziu E30, częściej decyduje się na swap. Popularne kierunki to montaż sześciocylindrowego M20 albo nowszych jednostek z rodziny M50/M52. M40 zostaje wtedy tym, czym był od początku: prostym, oszczędnym silnikiem do codziennej jazdy.
