BMW Z3 (1995-2002): roadster, coupe i Z3 M
BMW Z3 (E36/7, E36/8): roadster, coupe shooting-brake i wersje Z3 M. Gama silników, wersje nadwozia i porady przed zakupem youngtimera.

BMW Z3 to pierwszy nowoczesny roadster monachijskiej marki i jeden z ważniejszych dwumiejscowych aut sportowych lat 90. Produkowany w latach 1995-2002 łączył napęd na tylną oś, mechanikę zapożyczoną z Serii 3 generacji E36 i klasyczną, długą maskę. Dostępny był jako roadster (E36/7), zamknięte coupe (E36/8) oraz w usportowionych odmianach Z3 M.
Historia i pozycja modelu #
Z3 zadebiutował w 1995 roku i od razu trafił do popkultury: kabriolet pojawił się w filmie GoldenEye, zanim jeszcze ruszyła pełna sprzedaż. Marka po dekadach wracała do segmentu przystępnego roadstera, nawiązując do tradycji modeli 507 i Z1.
Model wyróżniał się jeszcze jednym: był pierwszym BMW produkowanym seryjnie wyłącznie poza Niemcami. Cała produkcja Z3 odbywała się w nowej fabryce w Spartanburgu w Karolinie Południowej, którą marka uruchomiła specjalnie pod ten i kolejne modele. Produkcja zakończyła się latem 2002 roku, a następcą został Z4 generacji E85.
Pod kątem konstrukcji Z3 mocno bazuje na E36, w tym na tylnym zawieszeniu wywodzącym się z mniejszej odmiany Compact. To z jednej strony zaleta (tania, znana mechanika), z drugiej źródło najbardziej znanej słabości modelu, o czym niżej. W serii roadsterów Z3 zajmuje miejsce między eksperymentalnym Z1 a w pełni dojrzałym Z4. Pełny przegląd rodziny znajdziesz w hubie serii Z .
Wersje nadwoziowe #
Z3 produkowano w dwóch zasadniczych formach nadwozia, oznaczonych osobnymi kodami fabrycznymi.
| Nadwozie | Kod | Charakterystyka |
|---|---|---|
| Roadster | E36/7 | Klasyczny, otwierany dwumiejscowy kabriolet z miękkim dachem |
| Coupe | E36/8 | Zamknięte nadwozie typu shooting-brake, sztywniejsze skrętnie |
Roadster był najpopularniejszą i najszerzej dostępną wersją, oferowaną przez cały okres produkcji z bardzo szeroką gamą silników. Coupe pojawiło się później i miało bardziej kontrowersyjną, dzielącą sylwetkę z dużą klapą bagażnika. Powstało go znacznie mniej, dlatego dziś jest rzadsze i bardziej cenione przez kolekcjonerów.
W 1999 roku model przeszedł facelifting. Najbardziej widoczną zmianą był szerszy, mocniej zaznaczony tylny pas nadwozia z poszerzonymi błotnikami, który nadał autu pełniejsze proporcje. Zmiany objęły też detale wykończenia wnętrza i tylnych lamp. Wcześniejsze egzemplarze z węższym tyłem są dziś łatwo rozpoznawalne i traktowane jako osobny etap rozwoju modelu.
Gama silników #
Z3 oferowano z bardzo szerokim wachlarzem jednostek, od oszczędnych czterocylindrowców po topowe silniki dywizji M. Pełne zestawienie mocy, momentów i osiągów znajdziesz w opracowaniu szczegółowe dane techniczne Z3 , tu opisujemy gamę ogólnie.
Podstawę stanowiły czterocylindrowe rzędowe silniki M43 i M44 o pojemności 1.9 litra. Są tanie w utrzymaniu i wystarczające do spokojnej jazdy, ale to nie one definiują charakter modelu. Serce gamy to wolnossące rzędowe szóstki: rodzina M52 w odmianach 2.0, 2.2 i 2.8, a po liftingu nowsza generacja M54 z mocną wersją 3.0. To one zapewniają charakterystyczny, gładki dźwięk i elastyczność, z których słyną rzędowe sześciocylindrowce BMW.
Na szczycie stały wersje Z3 M, dostępne jako roadster i coupe. Europejskie egzemplarze otrzymały silnik S50 (3.2 litra) wywodzący się z M3 E36, rynek północnoamerykański dostał mniej mocną jednostkę S52, a od 2001 roku obie wersje przeszły na nowoczesny silnik S54 znany z M3 E46. Z3 M oferowano wyłącznie z manualną skrzynią pięciobiegową.
Co warto wiedzieć przed zakupem #
Z3 to relatywnie prosta i wytrzymała konstrukcja, ale ma kilka słabych punktów, które trzeba sprawdzić przed zakupem. Najważniejszy dotyczy tylnej osi.
Mocowanie dyferencjału do nadwozia (tak zwany rear subframe / diff mount) potrafi pękać, bo blacha podłogi w tym rejonie bywa zbyt cienka w stosunku do przenoszonych sił. Problem dotyka przede wszystkim mocniejszych wersji z szóstkami i Z3 M, zwłaszcza egzemplarzy używanych dynamicznie. Naprawą jest wzmocnienie tego rejonu blachami wzmacniającymi. Przed zakupem koniecznie obejrzyj podłogę bagażnika i okolice dyferencjału pod kątem pęknięć i wcześniejszych spawów.
Pozostałe typowe usterki:
- Korozja progów, nadkoli i podłogi bagażnika, częsta w starszych egzemplarzach.
- Zużyte chłodnice, termostaty i pompy wody, czyli typowe słabości układu chłodzenia w jednostkach z tego okresu.
- Nieszczelne uszczelki pokrywy zaworów i uszczelniacze, objawiające się wyciekami oleju.
- Zużyty mechanizm i tylna szyba dachu w roadsterach.
Pod względem mechaniki Z3 dzieli wiele części z E36, więc dostępność i ceny komponentów są rozsądne. Najmocniej drożeją dziś Z3 M coupe oraz zadbane egzemplarze z szóstkami i pełną historią. Wersje 1.9 są najtańsze w zakupie i utrzymaniu, ale też najmniej poszukiwane na rynku youngtimerów.